وفا و ترجمه و توضیح آن

[سيد نظام الدين دلفاني]

ار من فرهاد و له بیستون بوم                 >اگر من فرهاد وار در بیستون حاضر شوم
وگیان و ومال فدای شیرین بوم                >وجان ومال خود را فدای یار شیرین نمایم
آیا یار من وشیرین میو                          >آیا یار من هم همانند شیرین می شود
له بان نعش من گیان فدا کرو                 >که بر نعش من جان فدا نماید
ار فنا کم ارات داشته فغفورم                 >اگر همه داشته هایم را در راهت فنا کنم
برشنم و پات هر چی ها دورم               >هر چه دور برم هست را به پای تو بریزم
داشته کی خسرو و هزاریکی                >اون هم از هزار ها داشته خسرو کیانی یکی را
حاضری هی بدی ارای ملکی                >حاضری در مقابل یک پادشاه عشق بدهی
ای هارت و پورته که وه تو دیمه              > این همه ادعا و اطوار که من از شما دیده ام
ای همه جای که و گر تو چیمه               > با تجربه ای که در این همه سفر با تو بدست آورده ام
تا ای حده که و عقل بنده س                >تا اونجایی که به عقل بنده می رسد
ای کار و یار واقعی ساخته س               > این کار فقط از یک یار واقعی بر می آید
ار یار واقعی راس و پاکی بو                  >اگر یار واقعی به درستی و راستی یار باشد
نباید و هیچ امری باکی بو                    >از هیچ چیزی نباید بترسد
ار قبول نیری و یاران بپیرس                  >اگر این گفته را قبول نداری از یاران بپرسید
یار واقعی و هیچ نیری ترس                  >یار واقعی در ره عشق از هیچی نمی ترسد
باید پایدار دفاع کی و یار                      >باید پیوسته از یارش دفاع کند
نه که چوی دشمن یاری بکی خار         >نه مثل دشمن یارش را خار نماید
فکر و ذکر تو هر ها و یادم                     >فکر و یاد تو همیشه با منه
گر چه بیدن تو چون توز بریادم               >گر چه چون غبار بر بادم دهی
ولی یه نیه رسم عاشیقی                   >ولی رسم عاشقی این نیست
دم خیار تلخ بو بکری دوری                    >با کوچکترین حرف یا حرکت (دم خیار تلخ شود ) دوری گزیند
گرچه ای دنیا پر وه جفایه                      >گر چه این دنیا پر از جور وجفاست
یار واقعی هر پا بر جایه                         >یار واقعی همیشه پا بر جاست
گلی نکردم یه درد دل بی                      >این گله نیست درد دلی بود
باور که ارام خیلی مشکل بی                >باور کنید که برایم خیلی مشکل بود
عشق واقعی ایسه ها سرم                  >عشق واقعی هم اکنون در سر دارم
شعر که بلد نیم فکر کم شاعرم              >زیرا گرچه شعر نمیدانم فکر می کنم شاعرهستم
اگر که ناقص پر له اشکاله                      > گرچه ناقص و پر از ایراد است
شعر نظامه هر یه با حاله                       >شعر نظام است و لذتش هم همینه